Claude Monet’nin “Wisteria” adlı eseri, üst bölümden aşağı doğru yayılan salkım çiçekleri ve su bahçesine ait yansımaları yoğun, çevreleyici bir yüzey içinde bir araya getirir. Belirgin ufuk çizgisinin yokluğu, bakışı kompozisyonun tamamına dağıtır.
Akışkan fırça darbeleri ve katmanlı tonal geçişler, bitki formlarını atmosfer içinde çözer. Monet’nin geç dönem yaklaşımı, gözleme dayalı peyzajı daha serbest ve neredeyse soyut bir görsel dile taşır.
Sade ve rafine iç mekânlarda yumuşak, akıcı bir görsel atmosfer yaratır.
Değerlendirmeler
Henüz değerlendirme yapılmadı.